بررسی توسل نزد صوفیه، و کاربرد آن در تقریب مذاهب اسلامی
نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
فارغ التحصیل سطح چهارمجتمع آموزش عالی فقه
چکیده
توسل عبارت از وسیله قراردادن برای تقرب به خدای تعالی است که جواز آن ازمنظرمذاهب اسلامی مسلم است، درنزد صوفیه نیز توسل ازجایگاه مهمی برخوردار است، آنان توسل به اولیای الهی و توسل به ارباب طریقت شان را برای حل مشکلات و سیرسلوک معنوی ضروری میدانند، تصوف و صوفی گری در زمان صدر اسلام حتی قبل از اسلام وجود داشته، در این راستا صوفیان حقیقی که در زهد و پارسایی سرآمد مسلمانان بودند، مورد مدح و ستایش علمای و فقهای اسلامی بوده اند. اما تصوف وصوفی گری که با گذشت چندین قرن از صدراسلام به عنوان فرقه مستقلی به وجود آمدند، راه و روش غیر از روش صوفیان واقعی را درپیش گرفتند، از شریعت فاصله گرفتند ومرتکب کارهای حرام وضد اسلامی شدند، مورد قبول علما و فقهای فریقین نبوده و نیستند، اما برخی نو اندیشان با نگاه تقریبی، در شرایط کنونی پذیرش صوفیه را درتقریب مذاهب اسلامی نقش آفرین توصیف نموده اند. به دلیل اینکه صوفیان شیعی و سنی هردو محبت به اهبلیت پیامبر(ص) دارند و توسل به آنان را درحل مشکلات معنوی کارساز میدانند، از این رو معتقدند که بامحور قرار دادن اهلبیت(ع) با حضور صوفیان در تقریب مذاهب اسلامی میتوان گام های مثبت و مؤثری برداشت، دید گاه مذکور در این مقاله مورد پژوهش قرار گرفته است.
کلیدواژه‌ها
)