فارغ التحصل سطح چهار مجتمع آموزش عالی فقه جامعة المصطفی العالمیة
چکیده
این پژوهش استدلال اندیشمندان علم کلام را به آیه «لا اکراه فی الدین» موردبررسی قرار داده است؛ استدلال به دو طریق مورداستفاده قرارگرفته است. درنگاه نخست به این آیه، برآزادی و اختیار انسان تأکید شده؛ هرگونه اجباری در دین توسط آن نفی شده است و مانند قاعده لطف، تشریع قوانین و تکالیف بهشرط اختیار.
در نگاه دوم: در مورد آنچه به انسانها مربوط میشود مانند بحث عصمت و بحث از وظیفه که در ارتباط با معصومان (ع) مطرح گردیده و مباحثی چون: نفی تقلید در عقاید و آزادی فکر و عقیده در رابطه با همه انسانها؛ و سرانجام، بحثِ «کثرتگرایی دینی و نفی جبر» از مباحثی است که در راستای اندیشه و دیدگاهِ گروههای مختلف فکری و کلامی (قدیم و جدید) مورد تأمل قرارگرفته است. از بررسی موارد فوق به دست میآید که محوریترین موضوعی در این راستا، بحث «نفی جبر و اثبات اختیار» است که بر اساس آن، استدلالهای دیگر شکل میگیرد.